Średniowieczne ogrzewanie podłogowe

W piwnicy pod podłogą ogrzewanej sali znajdowała się przemyślna konstrukcja:

Palenisko z wybudowanym nad nim czymś w rodzaju rusztu, na którym z kolei tworzona była tak zwana komora akumulacyjna – stosy lub kolumny kamieni polnych, przykryte kopułą, której górne ujście (zamykane/otwierane) prowadziło do kanałów grzewczych w stropie piwnicy, a więc w podłodze ogrzewanego pomieszczenia.

Pod wpływem ognia rozpalanego pod rusztem, kamienie w komorze akumulacyjnej nagrzewały się, a jednocześnie ogrzewały powietrze wewnątrz zamknięcia.

Gdy ilość gorącego powietrza pod kopułą była wystarczająca, otwierano górny wylot i ogrzane, czyste powietrze poprzez kanały grzewcze trafiało do pomieszczenia nad piwnicą.

Dym odprowadzany był osobnym przewodem kominowym.

W Polsce podobnego typu rozwiązanie można znaleźć na zamku w Malborku.

*** Wykorzystanie na sesji RPG ***

– kanały grzewcze jako aparatura podsłuchowa

– 'ogrzewanie podłogowe’ jako luksus oferowany bogatym właścicielom zamków. Cóż szkodzi podczas instalacji tego nowoczesnego wynalazku wybudować dodatkowy kanał/przejście, ukrty schowek lub nawet pułapkę?

– dosypanie do komory akumulacyjnej odpowiednich ziół/proszku wytworzonego przez alchemika lub innej substancji wtłoczy do ogrzewanego pomieszczenia gaz o działaniu jakie tylko BG sobie mogą zażyczyć

– konieczność konserwacji pieca i całego systemu, to także możliwość do wyszpiegowania czegoś na zamku lub w klasztorze.

– sprawny inżynier w kilku ruchach zamiast ciepłego czystego powietrza mógłby przekierować do ogrzewanej sali czad. Skutki tragiczne.