Opis planu:
1 – Mieszkanie latarnika.
Może być to dobudówka do samej latarni lub budynek położony w bliskiej odległości. Zdarza się, że latarnik mieszka w samej latarni (na jednej z kondygnacji).
Znaleziska:
– ubrania, buty, zapas żywności
– nóż, koc, krzesiwo
Wykorzystanie w grze:
– schronienie, odpoczynek, przygotowanie posiłku
– BG mogą znaleźć pamiętnik latarnika z cennymi informacjami
– w opuszczonym domu latarnika antagonista może więzić zakładnika
– BG mogą znaleźć ukrywającego się zbiega
2 – Magazyn opału.
Pomieszczenie przejściowe między domem latarnika a parterem latarni. Opał to podstawa funkcjonowania latarni morskiej; w jedną noc latarnik może zużyć 100-200 kg.
Zagrożenia:
– możliwość wybuchu pożaru
– między zwałami opału może kryć się niebzepieczne stworzenie
Znaleziska:
– siekiera, lina, wiadro
– zapas drewna, węgla
Wykorzystanie w grze:
– sterty drewna mogą służyć za ukrycie lub posłużyć do zabarykadowania drzwi
3 – Parter latarni.
Wejście od zewnątrz i połączenie z magazynem opału. Znajdują się tutaj kręte schody prowadzące na szczyt budowli oraz pojemnik do załadunku opału wciąganego na górę.
Zagrożenia:
– miejsce zasadzki
– groźba zawalenia stropu, jeśli latarnia jest przez długi czas opuszczona
– uszkodzone lub przerdzewiałe schody, mogą dać znać o sobie szczególnie w przypadku dynamicznej akcji: ucieczki, pościgu na górę.
4 – Laterna.
Najwyższe pomieszczenie latarni, przeszklone lub z dużymi oknami oraz centralnie umieszczonym paleniskiem, a w bardziej zaawansowanych konstrukcjach także z soczewkami skupiającymi światło. W podłodze lub przy ścianie znajduje się kołowrót służący do wciągania opału z parteru.
Zagrożenia:
– ryzyko pożaru, poparzenia lub zaczadzenia
– w zrujnowanej latarni istnieje groźba zawalenia całości
– zerwanie dachu, uszkodzenie konstrukcji przez silny wicher
Znaleziska:
– cenne soczewki, zwierciadło lub elementy mechaniczne
– zapas wyższej jakości paliwa
– przyrządy nawigacyjne
– księga szyfrów
– mapa mielizn i zagrożeń na morzu
Wykorzystanie w grze:
– schronienie, ogrzanie
– możliwość nadania sygnałów świetlnych
– punkt obserwacyjny
– siedlisko bestii lub przyczajonego złoczyńcy
– w czasie obrony można wykorzystać otwory przelotowe w stropach do rażenia zbliżającego się na górę przeciwnika.
5 – Galeria.
Zewnętrzny taras biegnący dookoła szczytowej części latarni.
Zagrożenia:
– niebezpieczeństwo oderwania się elementów tarasu lub barierek
– zagrożenie w czasie niesprzyjających warunków pogodowych: wichura, burza, śnieżyca (śliskie elementy)
Wykorzystanie w grze:
– możliwość ucieczki na dół po linie
– wzywanie pomocy, obserwacja, nadawanie sygnałów flagami
– walka na galerii może być sama w sobie atrakcyjnym elementem gry
Haki fabularne do wykorzystania w światach fantasy:
– najwyższy poziom może posłużyć kultystom do odprawienia rytuału. Zrobienie tego na szczycie latarni może być wręcz koniecznym warunkiem.
– postacie przebywające na galerii są narażone na atak latającej części bestiariusza: harpie, wywerny, małe (duże?) smoki, a nawet demony.
– latarni mogą strzec rzeźbione i ożywające gargulce, rozmieszczone w różnych punktach konstrukcji
– wśród znalezisk można dodać magiczną linę odporną na przecięcia, amulet chroniący przed wiatrem.
– kolejne niebezpieczeństwa to klątwa wywołująca zawroty głowy (ma znaczenie głównie na szczycie) oraz wszelkiego rodzaju iluzje chroniące obiekt: latarnia wyglądająca jak ruina w rzeczywistości będąca zadbaną, lub odwrotnie, elementy wyglądające na sprawne (dzięki iluzji) mogą być faktycznie uszkodzone – schody, barierki, stropy.
Kilka dodatkowych informacji:
Latarnie opalane drewnem lub węglem miały szczyt niezabudowany i były to konstrukcje najstarsze.
Konstrukcja, którą ja przedstawiam łączy zabudowaną (murowaną) i zadaszoną górną część latarni z przeszklonymi oknami z paleniskiem na drewno lub węgiel i tutaj wzoruję się na tzw. Latarni św. Agnieszki (1680 rok), która była jednak ewenementem konstrukcyjnym: opalana była węglem, jednak w zadaszonej i przeszklonej konstrukcji, z której dym odprowadzano kilkunastoma kominami a palenisko „wspomagano miechami”.
To rozwiązanie było zastosowane jedynie w pierwszej wersji latarni, po latach zaczęto ją modernizować.
Zdecydowanie jedną z wad takiego rozwiązania mogło być częste zanieczyszczenie okien, jak i całego pomieszczenia sadzą.
